29 Ocak 2012 Pazar

Bir Dost=Bir Kardeş...

Merhabalar...

Bu postumun konusu bugünümü güzelleştiren kişi ile ilgili...

Gerçi ömrümün 8 senesi O'nunla geçti:)) 8 senedir tanıdığım, benim için yeri çok ama çok özel birisi kendileri...

Kendisiyle okulda tanıştık. Hem de ilk kayıt günü. o gün bugündür de kopmadık çok şükür.

Kah güldük kah ağladık birlikte... Kahrımı en iyi çeken beni en iyi dengeleyen O diyebilirim aslında. Kendimi dağıttığım zamanlarda o tuttu beni. Mutluluktan saçmaladığım zamanlarda yine O dengeledi beni. Göremediğim zamanlarda o gösterdi bana gerçekleri. Sabır konusunda O'nun üstüne tanımıyorum sanırım ben bana tahammül edemezken O etti sonuçta:)

Moralim mi bozuk? Alır beni götürür kafamı dağıtmamı sağlar.

Ağlarken O destek çıkar.

Ben konuşurum O dinler. Ben konuştukça rahatlarım...

Ben coşkulu deli-dolu olduğum zamanlarda bazı şeyleri göremiyorsam O sakin güç olduğu için beni dengeler.

Darda kaldığım her an yetişti imdadıma. Annemin sağlık sorunları sebebiyle dağıldığım anlarda O'nun iteklemeleri olmasaydı belki eğitim hayatım bile çökebilirdi yani.

Hani derler ya kardeş olması için illa ki kan bağına gerek yok diye işte bu söz tamamen O'nun için söylenmiş olsa gerek.

Okul bittiği ve ikimiz de iş hayatına atıldığımız için eskisi gibi sık görüşemez olduk fakat yine de kalplerimizin bir olduğunu bilmenin verdiği rahatlık var ikimizde de.

Uzun bir aradan sonra bugün görüştük çok şükür. Ben anlattım O dinledi... O anlattı ben dinledim. O kadar çok şey birikmiş ki görüşmeyeli.

Bazen geçmiş günlerimizi özlüyorum. Okuldan çıkınca mutlaka birlikte zaman geçirirdik. Bol kahkahalı bol neşeli günlerdi. Güzel günlerdi...

Bak duygulandım yine. Zaten şu sıralar ağlamaya yer arıyorum gel de ağlama yani...Ama gerçekten şu an o zamanları özlediğimi hissediyorum.

İyi ki varsın kuzucukkk

Hep ol tamam mı?

Güzel bir günün ardından ben yine duygusala bağlarım...

"Evet arkadaş; kim olduğumu, ne olduğumu
Nerden gelip, nereye gittiğimi sen öğrettin bana.
Elimden tutup, karanlıktan aydınlığa sen çıkardın
Bana yürümeyi öğrettin yeniden
El ele ve daima ileriye
Bir gün..
Bir gün birbirimizden ayrı düşsek bile
Biliyorum, hiçbir zaman ayrı değil yollarımız
Ve aynı yolda yürüdükçe
Gün gelir ellerimiz yine dostça birleşir
Ayrılsak bile kopamayız..."



Haydi görüşmek üzere...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Aman efendim yorum yapan elleriniz dert görmesin :))