31 Mart 2012 Cumartesi

Bazen...

"Nasıl kızıyorum kendime bazen,
Bazenler çoğalıyor bazen..."

Tıpkı bu şarkıda olduğu gibi... Nasıl kızıyorum kendime bazen. Neden bilmiyorum. Fazla iyi niyetli olduğum, herkesi kendim gibi zannettiğim için belki de.

En çok bu yüzdcen zarar görüyoruz ya zaten. Enteresan bir hal anlayacağınız. Sen sana emredilen gibi olursun fakat kötü kalpliler bunu kullanır.

Ne bileyim. Etrafım gün geçtikçe kalabalıklaşıyor. Gün geçtikçe çevrem genişliyor. Fakat ben bir yandan bu duruma sevinirken bir yandan da korkuyorum.

Herkes gibi olamıyorum. Vurdumduymaz,sorumsuz,sorunsuz,kıymet bilmez olamıyorum. Evet farkındayım hak edilenden fazla değer verdiğimin. Ama elimde değil tersi.

Zamanın durduğu anlardan oluşan bir dönem geçiriyorum şu sıralar.Zamanın geçmesini hem çok istiyor hem de çok korkuyorum.

Ürküyorum. Ürkütücü geliyor bazı düşünceler.
İstediğim gibi olmamasından ürküyorum. Yıkılmaktan, dağılmaktan ürküyorum.
Bilmiyorum yaa... Melankoliye bağladım gece gece.

Rabbim gönlümüze göre versin:)

2 yorum:

  1. arkadaşım sen nerelere gittin böyle hiç yoksun buralarda nasılsın? kendini azıcık da olsa göster merak ettim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canımm buralardayım ama son iki haftadır aşırı bir yoğunluk var. Yeni yazılarımla döneceğim inşaallah. Merak edilmek güzel birşeymiş yahu :) Bu akşam bir doğum günü yazısıyla huzurlarınızda olacağım inşallahh :)

      Sil

Aman efendim yorum yapan elleriniz dert görmesin :))