9 Kasım 2012 Cuma

Çok Sahiplenmemek Lazım.

Evet çok sahiplenmemek lazım kimseyi.

Ben mesela tek çocuğum. Bu sebepten dolayı hayatımda hep eksikliğini yaşadığım kişilerin yerine birilerini yerleştirmeye çalıştım.

İyimserliğimle bunu yaptım da.

Ama onlar tarafından yeterince sahiplenilmediğim için acı çektim hep.

Üzüldüm.

Ama kendimdeki değişimleri görüyorum çok şükür.

Lafımı esirgemiyorum artık.

Kimseye minnet etmiyorum.

Beni hayal kırıklığına uğratanlar için üzülmüyorum.

Herkesi sevmiyorum artık.

Hakedene hakettiği değeri vermeyi öğrendim.

Kendime önem göstermeyi öğrendim.

Görüyorum gerçekleri.

Önceliklerim tamamen değişti zaten acayip haller o da ayrı bir post konusu olur

Ne bileyim.

Öyle işte....