9 Kasım 2012 Cuma

Çok Sahiplenmemek Lazım.

Evet çok sahiplenmemek lazım kimseyi.

Ben mesela tek çocuğum. Bu sebepten dolayı hayatımda hep eksikliğini yaşadığım kişilerin yerine birilerini yerleştirmeye çalıştım.

İyimserliğimle bunu yaptım da.

Ama onlar tarafından yeterince sahiplenilmediğim için acı çektim hep.

Üzüldüm.

Ama kendimdeki değişimleri görüyorum çok şükür.

Lafımı esirgemiyorum artık.

Kimseye minnet etmiyorum.

Beni hayal kırıklığına uğratanlar için üzülmüyorum.

Herkesi sevmiyorum artık.

Hakedene hakettiği değeri vermeyi öğrendim.

Kendime önem göstermeyi öğrendim.

Görüyorum gerçekleri.

Önceliklerim tamamen değişti zaten acayip haller o da ayrı bir post konusu olur

Ne bileyim.

Öyle işte....

2 yorum:

  1. Selamlar kendime değer vermeyi bende belli yaştan sonra öğrendim ne diyelim zararın neresinden dönülse kardır..
    Bloğunu izlemeye aldım ablacım sevgiler..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çook teşekkür ederim :)) hoşgeldiniz bloğuma efenim :)

      valla ben halka aynı hatayı yapıyorum ama gelişmeler var tabi mesela kmsenin karşısında susmuyorum. sen bana böyle yaptın diyorsa sebebini söylüyorum haksızlığını görünce sindiremediğini anlaynca hop susuyor gzel oluyor :)

      Sil

Aman efendim yorum yapan elleriniz dert görmesin :))